Bodrum’da yaşayan ve sonradan gelenlerle, doğma büyüme Bodrum’lu olanlar arasında bir çatışmada oluyor.
Bodrum’lu kim?
Bir de Bodrum’u kim koruyacak?
Dışarıdan gelenler kendi kültürüyle gelmeye başladılar. İşte zincir mağazalar, büyük marketler, hatta nüfus oranına baktığınızda büyük marketlerin sayısı oldukça fazla. Bodrum ekonomisi anlamında farklı bir durum oluşturuyor. Büyük marketler vasıtasıyla kazanılan para şehir dışına çıkıyor ve buraya yatırım olarak dönmüyor.
Bir de sosyolojik tarafı var olayın. İnsanların birbirleri ile çatışması söz konusu. İstanbul’dan, Ankara’dan veya doğudan gelenler kendi kültürleriyle geldikleri için, Bodrum’un kültürü, yapısı değişmeye başka bir hal almaya, dil değişmeye ve sisin geldiğiniz o altmışlı yıllardaki Bodrum özelliği yok olmaya başlıyor.
Bu aşamada nasıl değerlendirmek gerekir?
Aynı sorunu biz Bozcaada’da da yaşıyoruz. Orada İstanbullular ve adalılar diye bir ayırım var. Bence İstanbullular veya dışarıdan gelenler dendiği zaman onların arasından bir ayırım yapmak lazım. Onların arasından Bodrum’u herhangi bir yer olarak gören ve burayı bir rant alanı, talan alanı olarak görenle, gerçekten gönülden buraya bağlı olan, burası için doğru şeyler yapmak için gelenler de var. Şunu unutmayın ki Cevat Şakir de Bodrumlu değildi. Daha sonra Bodrum’u en çok seven insanlar dışarıdan geldi. İlhan Berk’de Bodrumlu değildi, Zeki Müren’de Bodrumlu değildi. Ama bunlar Bodrum’u çok sevdiler ve Bodrum’un Bodrumlu kalmasını istediler. Niye? Çünkü onlar geldikleri Bodrum’u aramakta ve onun geliştirilmesini istemekte. Bu küreselleşme çok acımasız bir süreç. Onu kesin olarak engelleyebilmek mümkün değil. Şu sorunun sürekli olarak sorulması lazım. Büyük marketler ve bakkallarda dahil olmak üzere.
Bizim Bodrum vizyonumuza bu uygun mu, değil mi?
Onun için o Bodrum vizyonunun oluşturulmuş ve geliştirilmiş olması lazım. Benim gençliğimde bir Bodrum vizyonu vardı. Bizim hepimizin aşık olduğu bir Bodrum vizyonu vardı. Balıkçıdan yola çıkarak, daha sonra Bedri Rahmi’lerle, edebiyatçılarla, Azra hanımlarla mavi Anadolu’nun başkenti Bodrum hakikaten mavi-beyaz bir kent idi. O kentin bir kültür kenti, bir sanat kolonisi haline gelme olasılığı vardı ve öyle oluyordu. Benim kafamdaki ve sevdiğim Bodrum oydu. Lakin kapitalist ekonominin acımasız çarkları Bodrum’u başka yerlere doğru çekmeye başladı. Bodrum’un başarılı olduğu taraflar da vardır. Nedir? Bodrum Kuşadası’na yapı açısından asgari bir tutarlılığı sürdürmüştür. Bu bir marifettir. Yani 8 katlı bir apartman görmedim, inşallah da hiçbir zaman görmeyeceğim. Bodrum bir yatçılık merkezi olarak yol alıyor. Benim geldiğim yıllarda süngercilik vardı. Bizim gazetecilerden İstanbul’u bırakıp gelip burada süngercilik yapan arkadaşlarımız bile vardı. O Bodrum’u artık ayakta tutabilmek mümkün değil. Bodrum’un büyük bir suçu var, büyük bir kabahati var, çok güzel. Nasıl çok güzel kadınların hayatları çok zor geçerse, aynı şekilde Bodrum’un da talipsiz kalması mümkün değildi. Bu yüzden Bodrum’a çok sıkı bir koruyucu bir sistemin daha en baştan yerleştirilmiş olası gerekirdi. Ama Türkiye’nin de böyle bir geleneği yok. O yüzden Bodrum arada çarçur oldu.
Bodrum arada güzelliğinin kurbanı oldu diyebiliriz.
Adam büyük parayla geliyor, o kadar büyük rantlar söz konusu ki. Bodrum’daki rantları tahayyül bile edemiyorum. Ama sizlere çok ihtiyaç var. Bodrum’u gerçekten sevenlere ihtiyaç var. Şunu bilmeliler; Yanlış bir karar alırlarsa, 100 kişi elinde pankartla o kararı alan kişinin kapısında olmalı. Ondan biraz çekinirler. Ne yapabilirsiniz? Kamuoyunu yönlendirebilirisiniz. Gerekirse tek başına pankartı alıp karşılarında duracak cesareti bulmalıyım kendimde.
Aksi takdirse onlar çok cesurlar, rantlar çok büyük.
Bu haber “39” kere okunmuştur
Loading ...
