Benim Öğretmenlerim-Yılmaz Bozkurt Bodrum Gündem yazıları…

Yılmaz Bozkurt
Yılmaz Bozkurt
  • 23.11.2018
  • 929 kez okundu

 (Bodrum Lisesinde sonsuzluğa uğurladığımız bütün öğretmenlerimi saygı ve rahmetle anıyorum. Ruhları şad, mekanları cennet olsun)

80 Milyonluk Türkiye nüfusunun %25’sini oluşturan 20 milyonluk bir öğrenci öğretmen sayısıyla birlikte, farklı biçimde işleyen dershaneleri, özel okulları, özel kurs ve dersleriyle eğitim günümüzde tıpkı sağlıkta olduğu gibi çok büyük bir ekonomik sektör haline gelmiş bulunmaktadır. Bu özelliğinden dolayı maalesef  “öğrencilik” kavramı, “müşterilik” kavramı ile eşdeğer hale gelmiş durumdadır. Gelinen bu seviye ekonomideki “arz-talep” ilişkisinin doğal sonucudur.

Oysa Türkiye’nin nüfusunun 32 – 36 milyon arasında yer aldığı 1967-1972 yılları arasında Türkiye’de öğrenci sayısı ilköğretim ve orta öğretimde 6 milyon civarındaydı. Öğretmen sayısı da aynı dönemde 180 bin civarındaydı. Bu yüzden eğitim henüz “ekonomik bir sektör” haline gelmiş değildi.

Bu dönemde görev yapan öğretmenlerin tamamına yakını bir kısmı köy enstitüsü mezunu Cumhuriyetin ilk kuşak öğretmenleri tarafından yetiştirildikleri için, öğrencisine karşı en ufak bir maddi beklenti içinde olmaksızın onlara bir şeyler vermeye çalışan, öğrencisi için hiçbir fedakârlıktan kaçınmayan idealist öğretmenlerdi benim öğretmenlerim.

Bundan 51 yıl önce Mazı Köyü gibi Bodrum’un en ücra bir dağ köyünde birçok yoksunluklar içinde fedakârcasına öğrencilerine bir şeyler vermeye çalışanlardır benim öğretmenlerim.

Yoksul öğrencilerini Ali Barka gibi o dönem Bodrum’unun en ünlü terzilerinden takım elbise diktirerek giydiren, ayakkabılarını satın alıp, Latif Çakmaklı’nın lokantasından karnını doyuran, yarı aç yarı tok tek gözlü öğrenci evlerinde kalan öğrencilerini akşam evlerinde ziyaret edip, onların perişanlıklarını gördükten sonra onlara kumanya alarak götüren, kalacak yurt yaptırmak için mesaiden sonra şehrin tek doktoru olan Alim bey’in jipine atlayıp bu öğrenciler için köylere yardım toplamaya gidenlerdir benim öğretmenlerim.

Bodrum’da paranın az, yoksulluğun ve “adamlığın” çok olduğu 50 yıl öncesinde akşamları köy köy dolaşıp yardım olarak aldıkları birkaç kasa mandalini, birkaç tavuk ve yumurtaları satıp o dönem Bodrum’un Ortakent çıkışında yer alan (Şimdiki Migros’un karşısı) iki dönüm  yurt arazisini 8.000 TL’ye satın alıp, siyasileri araya sokup (O dönem Muğla Milletvekili Ahmet Buldanlı) prefabrik bile olsa, öğrencilerinin  kalacağı ve içlerinde Başbakanlık Yüksek Denetleme Kurulu üyesi, Sayıştay üyesi, Yargıtay üyesi, Profesörler, eğitimciler ile birlikte gerek devlet kurumlarında gerekse özel sektörde  çalışan onlarca öğrencinin yetiştiği Bodrum Öğrenci Yurdu’nu yaptıranlardır benim öğretmenlerim.

Yoksul köy çocuklarını kendi evine çağırıp karınlarını doyurduktan sonra, akşamları ücretsiz kurs veren ve ceplerine harçlık koyanlardır benim öğretmenlerim.

Annesini küçük yaşta kaybetmiş, yaşlı babasına bakmak için ortaokulu bitirdikten sonra eğitimine zorunlu olarak ara veren öğrencisinin, babası öldükten sonra okuya bilmesi için elinden tutup, sponsorlar bulup lise eğitimi boyunca okul ve yurt masraflarını karşılayıp okumasını sağlayanlardır benim öğretmenlerim.

Yoksul ve öksüz köy çocuklarını köyden alıp yatılı okutan, liseden sonra da öğretmen arkadaşlarını organize edip yardım toplayan ve dört yıl boyunca üniversitede okumasını sağlayıp, meslek sahibi yapanlardır benim öğretmenlerim.

Kendi giysilerini yoksul öğrencilerine veren öğrencisiyle birlikte miting ve boykotlarda kol kola olan, öğrencilerine rol model olup adamlığı öğretenlerdir benim öğretmenlerim.

Öğrencisine müdür olarak değil, bir baba şefkatiyle yaklaşan idareci olanlardır benim öğretmenim. Öğrencisinin defter ve kitap ihtiyaçlarını karşılamak için kırtasiyeci Celal Atalay’a bir pusulayla yollayıp ücretini cebinden ödeyenlerdir benim öğretmenlerim.

Kısaca öğrencisinden bir şeyler almayı değil, bir şeyler vermeyi prensip edinmiş olanlardır benim öğretmenlerim.

Başta şehit öğretmenlerimiz ile Cumhuriyetimizin kurucusu Başöğretmen Gazi Mustafa Kemal‘i öğretmenler gününde saygıyla anıyorum. Ruhları şad, mekânları cennet olsun.

Bu anlamlı günde Mazı Köyü İlkokulu ve Bodrum Lisesi’nin orta ve lise kısmında bizlere hiçbir karşılık beklemeden sevgilerini veren, güçleri yettiğince ekonomik desteklerini esirgemeden kol kanat geren öğretmenlerimin, özellikle Bodrum Öğrenci Yurdu’nun yapımı sırasında sergilemiş oldukları çaba ve katkılardan dolayı rahmetli müdürümüz Hüseyin Turgut Karabağlı, rahmetli Mustafa Himmetoğlu (Hey yavrum) hocamız, geçen yıl Aralık ayında yitirdiğimiz rahmetli Bekir Akdeniz hocamız ile Allah uzun ve sağlıklı ömürler versin Ali İhsan Yücel hocamız olmak üzere  bütün öğretmenlerimin, öğretmen arkadaşlarımın, öğretmen öğrencilerimin ve Türkiye’deki bütün eğitim emekçilerinin  24 Kasım öğretmenler günü kutlar, ebediyete intikal etmiş öğretmenlerimize Allah’tan rahmet diler, hayatta olan bütün öğretmenlerimin de ellerinden öper, sağlıklı ve mutlu yıllar dilerim…+

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

YORUM YAZ