Bodrum turizmi bu yıl tam anlamıyla limana yanaşan Cruise gemilerine emanet. Esnaf, işletmeci, çalışan… Herkesin gözü o dev yolcu gemilerinden inecek turistlerde. Çünkü onların birkaç saatlik ziyareti, bir günün kaderini değiştirebiliyor. Ben de aynı sahada emek veren bir turizm işletmecisi olarak gönül rahatlığıyla söylüyorum: Eğer bu gemiler olmasaydı, bu yaz pek çok dükkân Temmuz’u bile göremeden kapanırdı. Kepenkler erkenden iner, sokaklar sessizliğe bürünürdü.
“Bugün Cruise Var mı?” Artık Güne Başlama Cümlesi
Bodrum’un merkezinde, özellikle Paşatarlası – Kumbahçe – Çarşı güzergâhında sabahın ilk sohbeti bu soruyla başlıyor: “Bugün Cruise var mı?” Cevap “evet”se yüzler gülüyor, hazırlık başlıyor. Cevap “hayır”sa moraller düşüyor, umut başka güne erteleniyor. Her günün ruh hâli bu basit ama belirleyici soruyla şekilleniyor.
Sahadaki tecrübe ise zamanla işletmecilere gemi tanıma yetisi kazandırmış. Gelen Cruise’un hangi şirkete ait olduğu, turistlerin harcama alışkanlıklarını az çok belli ediyor. “Bu şirketin yolcuları alışveriş yapar” denilirse dükkânlar ışıl ışıl olur. “Bu turist grubu sadece gezer, harcamaz” denilirse enerji korunur, beklenti düşer.
Alışveriş Yapan Turist Kadar, Yapmayan Kaptan da Konuşuluyor
Bir başka konuşulan konu da bazı Cruise şirketlerinin kaptanlarının, yolcularını karaya çıkmadan önce alışverişte dikkatli olmaları konusunda uyardığı yönünde. Bu da sahadaki esnafın zaten zor olan işini daha da belirsiz hâle getiriyor. Çünkü Bodrum’da bugün aranan şey sadece turist değil, alışveriş yapan turist. Hele ki özlenen o eski Avrupalı, eli açık, sarışın misafirler… Artık sohbetlerde, anılarda yaşıyor.
Her Yıl Bir Öncekini Aratıyor
Sahadaki genel tespit net: “Her yıl bir öncekini aratıyor.” Esnaf, çalışan ve işletmeci artık sezonu değil, günü kurtarma telaşında. Yarın hangi gemi gelecek, kaç turist inecek, kaçı alışveriş yapacak? Hiçbiri belli değil. Ama herkes biliyor ki umut, o gemi limana yanaşınca başlıyor.
Yani Bodrum’da yeni yaşam şekli, sabahları şu soruyla başlıyor:
“Bugün Cruise var mı?”
Ve cevaba göre bir şehir nefes alıyor… ya da almıyor.
Tandoğan Uysal
