İYİ Parti Muğla Milletvekili Prof. Dr. Metin Ergun, Türkiye’deki gıda enflasyonuna ilişkin yaptığı açıklamada, ülkenin hem G-20 ülkeleri arasında hem de dünya sıralamasında en yüksek gıda enflasyonuna sahip ülkeler arasında yer aldığını belirtti.
Ergun, dünya genelinde son bir yılda gıda fiyatlarının ortalama yaklaşık yüzde 3 arttığını, Türkiye’de ise bu oranın yüzde 34,5’e ulaştığını ifade etti.
İYİ Parti Muğla Milletvekili Prof. Dr. Metin Ergun tarafından yapılan açıklamada şu ifadeler yer aldı;
“Gıda Enflasyonunda Utanç Tablosu: G-20’nin Açık Ara Zirvesinde Türkiye
Vatandaşımızın mutfağındaki yangının boyutunu ortaya koyan veriler, içinde bulunduğumuz ekonomik tablonun vahametini tüm açıklığıyla gözler önüne sermektedir.
Dünya genelinde son bir yılda gıda fiyatları ortalama yaklaşık %3 artarken, Türkiye’de gıda fiyatları %34,5 artmıştır.
Türkiye, G-20 ülkeleri arasında açık ara en yüksek gıda enflasyonuna sahip ülke konumundadır.
G-20 sıralamasında Türkiye’nin ardından gelen Arjantin’de gıda enflasyonu %32,7 seviyesinde. ABD’de %2,7, Almanya’da %1,3, Fransa’da %1,2, İtalya’da %2,9, Euro Bölgesi ortalamasında ise sadece %2,2.
Türkiye’nin gıda enflasyonu; Japonya’nın yaklaşık 10 katı, Almanya’nın 26 katı, Fransa’nın ise 29 katı seviyesine ulaşmış durumdadır.
Dünya sıralamasında ise Venezuela, Güney Sudan ve İran’ın ardından 4’üncü sıradayız.
Topraklarının yalnızca %4’ü tarıma elverişli olan Mısır bile gıda enflasyonunda Türkiye’nin önüne geçmiş durumdadır. Verimli ovaları olan Türkiye’nin gıda enflasyonunda dünyanın en kötü ülkeleri arasında yer alması, yanlış tarım ve ekonomi politikalarının sonucudur.
Ortada inkâr edilemeyecek bir gerçek vardır: Türkiye’de de çok ağır bir gelir kaybı ve yoksullaşma yaşanmasına rağmen gıda enflasyonu hâlâ %34,5 seviyesindedir.
Yani vatandaş hem fakirleşti hem de enflasyon sorunundan kurtulamamıştır.
Gübre, yem, mazot, elektrik ve sulama maliyetleri çiftçinin belini bükerken; plansızlık ve yanlış politikalar nedeniyle üretim azalmakta, fiyatlar ise durdurulamamaktadır.
Türkiye’nin ihtiyacı; üreticiyi cezalandıran değil, destekleyen, ithalata bağımlılığı artıran değil, yerli üretimi güçlendiren, günü kurtaran değil, uzun vadeli tarım politikalarıdır.
Çiftçinin mazot, gübre, yem ve elektrik maliyetleri düşürülmeli; tarımsal destekler zamanında ve yeterli düzeyde verilmelidir.
Tarımda planlama yeniden tesis edilmeli, üretimden kopan çiftçimizin toprağına dönmesi sağlanmalıdır.
Gıda enflasyonu sadece para politikasıyla değil; üretim, verimlilik ve tarımsal kalkınma politikalarıyla mücadele edilerek düşürülebilir.
Bugün geldiğimiz noktada tablo nettir:
Dünyada gıda fiyatları yüzde 3 artarken Türkiye’de yüzde 35 arttı.
G-20’nin en kötü performansına sahibiz.
Vatandaşımız her geçen gün daha fazla yoksullaşıyor.
Bu tablo başarı değil, ekonomik yönetimin iflasının göstergesidir.”
