Kadın, yüreği Filistinli çocukların acısıyla öylesine doluydu ki kürsüde Nazım’dan dizeler okurken ağlıyordu.. “Saçlarım tutuştu önce Gözlerim yandı kavruldu Bir avuç kül oluverdim Külüm havaya savruldu” Oysa şair, Filistinli çocukları görmemişti. “Hiroşima’da öleli Oluyor bir on yıl kadar. Yedi yaşında bir kızım Büyümez ölü çocuklar” Filistinli çocukları görseydi eğer, onlar...