“Her ciddi siyasi protesto mevcut olmayan adalete yapılan bir çağrı ve bu adaletin istikbalde gerçekleşeceğine dair bir umuttur; ancak protestoların birincil nedeni bu umut değildir.
Karşı çıkmamak son derece onur kırıcı, küçültücü, ölümden de beter olacağı için protesto eder insan.(…)”
John Berger
Bu ayki köşe yazımda oysa kültürel mirasımız olan Bodrum’daki Antik Tiyatro’dan bahsedecek, uzmanların, Tiyatro’nun gösterilere kapanması yönündeki çağrısını buraya taşıyarak bakanlık ve belediyemize -yine uzman isimlerin bu konudaki çözüm önerisiyle birlikte- seslenecektim.
Gündem bir anda değişti. Diplomanın geri alınması ve tutuklama beklenen bir süreçti de öngörülemeyen halkın ve gençlerimizin ortaya koyduğu irade oldu. İngiliz güvenlik güçleri tarafından, Kuzey İrlandalı isyancılara karşı kullanılmak üzere geliştirilmiş plastik merminin, zıplaya zıplaya yol alan, silah olarak düdük, tencere, kepçe, flama taşıyan, dans eden, ıslık çalan ergenlerimiz ve gençlerimize vız gelmesi oldu.
Çocuklara bir daha “asosyal” denmesin! Apolitik hiç denmesin. Onlar, meydanlarda, üniversite avlularında boykotta; gazlanıyor, gövdelerinde patlayan su, ciltlerinde gül gibi açan plastik mermi izleri… Abluka yarıyor!
Çapulcuların çocukları büyüdü.
Ha bir de ülkenin en prestijli üniversitelerinden birinde, içerdekiler dışarı çıkıp avludaki öğrenci kardeşlerine destek vermesin diye kapılar kilitlendi ya! Benim de en çok takıldığım bu oldu. Bunu yapanların zekâ seviyesine takıldım!
Ezcümle, sokaklardan ve gençlerimizden yükselen sese kulak verilmesi elzemdir. Meydanlara inen milyonları ve zıplayarak ezber bozan evlatlarımızın dinlenmesi elzemdir.
Bodrum’dan “Meydan” izlenimleri:
-Yürüyüş kalabalıkçaydı. Daha kalabalık olmalıydı.
-Mekanlar, cuma ve cumartesi akşamı için boş sayılırdı. Ramazan’a rağmen ve ekonominin de bağlamadığı bir grup vardır Bodrum’da oysa. Toplu yürüyüş zamanları hatta daha da dolar kafeler, restoranlar.
O tenhalığa üzüldüm. Zira yas tutmuyor, direniyoruz.
-Slogan konusunda çok zayıf bir organizasyondu. Yadırgadım.
-Kadınlar çoğunluktaydı.
-Genç anne ve baba çoktu. Minik çocuklarıyla gelmişti genç insanlar. Arada sıkı sıkı sarıldıklarım oldu…
-Mekân çalışanları ki bu önemli bir kıstas, alkış desteği veriyordu.
-Katılan kesim tek bir profildendi.
-İki araba dışında kolluk kuvvet önlemi görmedim. Muğla’ya takviye gönderildikleri konuşuluyordu.
