İnsanoğlunun kaygısı saymakla bitmez; çünkü her bilinç, kendi sonsuzluğunu taşır içinde… Kierkegaard’ın dediği gibi, kaygı özgürlüğün baş dönmesidir, insan, seçebildiği kadar ürperir… Martin Heidegger ise fısıldar: Kaygı, hiçliğin kıyısında varlığı hissetmektir. Ve belki en çıplak haliyle: İnsan, yalnızca dünyadan değil, kendi ihtimallerinden de korkar… İşte bu kaygılardan en çağdaşımız olan...