enflasyon emeklilik ötv döviz akp chp mhp

SERAP EFLANLI

Serap Eflanlı

NEREDE O ESKİ ÖLÜMLER!..

21.01.2016
0
A+
A-

serap-eflanlı-yazıları-bodrum-gündem Brand Viagra no prescription order metoclopramide online order Propranolol online

“…Kızım doğduğunda anladım, ölümlü olduğumu…” (bir dosttan)

*****

Ölüm, çok erken yaşta girdi hayatıma… Hem de en yakınımla, hem de bir kahvaltı masasında; gözümün önünde…

Elli yaşındaki annemi, dokuz buçuk yaşımdayken kaybettim. Annem için de, benim için de, çok ama çok erkendi bu ölüm…

*****

Çocukluğumda, gençliğimde aile büyüklerinin ölmeleri acı vericiydi ama, doğaldı; onlar çoğunlukla “doğal” yollarla ölürlerdi. Çocuklara, “annen, baban sağ mı?” diye sorulurdu da; anne ve babalara “çocuklarınız sağ mı?” diye sorulmazdı örneğin.

Ölümün gerçekliği kabullenilir; her ölümün ardından, “sıralı ölümler” dilenirdi. Son nefesler genellikle evde ya da bir gece yatmalı, hastane odalarında, verilirdi.

*****

Ölüm; yaşlılık ya da hastalık sonrası olan, doğal bir sondu; benim çocukluğumda. Şimdi, girişi çıkışı kapatılmış ilçelerde “yaşayan”, kaçacak yeri olmayan, her yaşta insanın sonu…

Yurdun bir yerlerinde, daha ana karnında başlıyor ölüm. Doğup iki satır nefes alabilmiş, bir iki cana temas etmiş, göz göze, el ele, yanak yanağa gelmiş bebeler; bebeklikten çocukluğa geçenler, oradan da ergenliğe geçip; aklı okumakta, yüreği pırpır kızlar/erkekler; asker yolu gözleyen tazeler, biriciğinin çeyizini tamam etmeye çalışan, elinde yüzünde yaşından fazla izler olan analar; sarılamayan, sevdiğini dillendiremeyen ama, yavrusuna baktıkça içi titreyen, gözleri buğulanan babalar; yaşını başını almış, torun torba sahibi olmuş, hâlâ dimdik yürüyen, sözünün üstüne söz söylenemeyen, evlerin direkleri dedeler nineler; her gün, bizlere “doğallaştırılan” ama hiç de doğal olmayan şekillerde ölüyorlar.

*****

80 yıldan fazla, hem de iyi ve konforlu yaşamış. Çocukları torunları sevdikleri yanındayken ölmüş… Haberi aldığımda, “… hadi yaaa!..” dedim şaşkınlıkla; unutmuşum, böyle ölmenin mümkün olduğunu…

İyi, keyifli, anlamlı olduğunu düşündüğümüz pek çok durum için; “… ah! ah! nerede o eski ……. “ deriz ya; bu serzenişe, “ah! ah! nerede o eski, yatağında, huzur içinde ölmeler” de eklenmeli.

Olağanlaştırılmaya çalışılan ve fakat olağan olmayan bu ölümler nedeniyle, top yekûn lanetlenmiş olduğumuzu düşünüyorum…

Yazarın Diğer Yazıları
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.