enflasyon emeklilik ötv döviz akp chp mhp

HAMDİ TOPÇUOĞLU

Hamdi TOPÇUOĞLU 1950’de Muğla Yatağan Şahinler Köyü’nde doğdu. Eğitimini Şahinler Köyü İlkokulu, Gönen Öğretmen İlköğretmen Okulu, Erzurum Eğitim Enstitüsü ve Anadolu Üniversitesinde gerçekleştirdi. Ortaokul ve liselerde Türkçe edebiyat öğretmeni, Afyon Eğitim Enstitüsü, Buca Eğitim Enstitüsü/ Fakültesi ve Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesinde öğretim görevlisi olarak çalıştı. 1985-91 yılları arasında Belçika’da göçmen eğitimleri konusunda eğitim koordinatörü olarak görev yaptı. Belçika’da Flaman Bölgesinde Yetişkinler Eğitimi ( 1990) ve İlköğretim 6 - 7.ve 8. sınıflarda Toplum Bilgisi Dersi Aracılığıyla Türkçe kitaplarını hazırladı. Yazın yaşamına dergilerde şiir ve öyküler yayımlayarak başlayan Hamdi Topçuoğlu, 1981’de Acemi Yaz şiiriyle Hürriyet Gösteri Edebiyat dergisinin açtığı yarışmada 3.lük aldı. İlk şiirlerini 1987’de Gökyüzü Kalbim adıyla kitaplaştırdı. Belçika’da çalıştığı dönemlerde oğluna yazdığı mektupların seçkisi; Seni Sevgiye Emanet Ediyorum (1999) Bilgi Yayınevi; Tema Destekli Anadili Eğitimi – Kuram ve İşleyiş kitabıyla Tema Destekli Türkçe (İlköğretim 6. sınıflar) adlı kitabı adlı kitapları 2004’ te Nobel Yayın Dağıtım tarafından yayımlandı. İzmir Amerikan Lisesinden öğrencileriyle gerçekleştirdikleri mektuplaşmaları Genç Mektuplar (Babil Yayıncılık -2004) adıyla kitaplaştırdı. Kariyon Şiirleri (Nobel Yayınevi, 2008), Karya’dan İyonya’ya – Güneşli Yağmurlar Ülkesi (Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 2012, Gezi -Deneme), Bodrumlu Çiftçi Diplomat – Ömer Aras (Era Yatçılık, 2012, Biyografi), Şehre Kaçış (Bilgi Yayınevi, 2013, Gençlik Romanı), Kirpinin Dansı (Arkeoege Yayınları, 2014, Deneme - Eleştiri). Billursular (Nobel Yayınevi, 2016, Şiir), Ahtapot Mori ( Yitik Ülke – Çocuklar için öyküler), Atatürk’ün Dil Çalışmaları ( Toplumsal Yayınevi- Araştırma- inceleme) son dönemde okurlarla buluşan kitaplarıdır. Topçuoğlu, “ Tuinwijk’i Anlatır Hikâyat” ırmak şiiriyle Maden Mühendisleri Odasının 2014 yılı Madenci Edebiyatı Ödülünü, Kirpinin Dansı eseriyle de 2016 yılı Vedat Günyol Deneme Özel Ödülünü, Atatürk’ün Dil Çalışmaları adlı eseriyle Söylem Filoloji Dergisinin 2018 Yılı Dil Ödülünü aldı. Müzikle de yakından ilgilenen Hamdi Topçuoğlu’nun şarkı formunda yirmiden fazla bestesi vardır.

Dilim Dilim; Ana Dilim

Yugoslavya’nın parçalanma sürecinin başladığı dönemdi. Yurt dışı seyahatlerimden birinde uçakta karşılaştığım bir Arnavut, açtı ağzını yumdu gözünü; mübadele için söylemediğini bırakmadı.

Sözün özü adam;

“Mübadele, Balkanlar’ın içini boşalttı. Bizler azınlığa dönüştük. Savunmasız kaldık.” diyordu.

O dönemlerde AB’de “Göçmen eğitimleri” konusunda çalıştığım için göçmenlerin yaşadığı uyum sorunlarını; özellikle de çocuklarını eğitim dili ile anadili farklılığı yüzünden yaşadıkları sıkıntıları çok yakından biliyordum.

Dahası bana;

“Karanfile, cvijeće moje,

Karanfile, cvijeće moje,

da sam, Bog d’o, sjeme tvoje,

dizelerini hâlâ unutmadığım Boşnakça şarkılar söyleyen Çeşme Nohutalanlı öğrencilerim, kendi aralarında illaki Arnavutça konuşan Güllübahçeli ve nergisin hasını yetiştiren Karaburun – Saipli Batı Trakya mübadili dostlarım vardı.

Ya onların hikâyeleri neydi?

Nasılsa o zaman kadar “mübadele”nin sosyolojik, psikolojik, ekonomik boyutları üzerinde kafa yormamıştım.

Okuyup araştırdıkça kendime başka türlü olabilir miydi, diye sordum çoğu kez? Hele hele Yugoslavya’nın parçalanma sürecinde yaşananları öğrendikçe mübadeleye salt güvenlik açısından bakmayı sorgular oldum.

Aslında Anadolu, göçmenliğin, sürgünlüğün, mülteciliğin tarihinin yazıldığı bir coğrafya. Ancak bu coğrafya, 1789 Fransız ihtilaliyle başlayıp dünyayı dalga dalga saran milliyetçiliğin etkisini birçok coğrafyadan daha derin acılar yaşayarak geçiyor. Günümüzde Suriyeli bir mülteci aileye bakışınız da, devletinizin Suriye’ye çomak sokanlar arasında olması da, göç edilen ülkenin göçmen çocuklarına anadilinde eğitim vermemek için bin bir dereden su getirmeleri hep aynı bakış açısının ürünü.

Birleşmiş Milletler (BM) Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO), 2000’den bu yana 21 Şubatı dilsel farkındalık yaratmak ve çok dilliliği teşvik etmek için “Dünya Anadil Günü” olarak kabul etmiş.

İyi de bundan kimin haberi var? Kim bunun gereğini yapıyor?

Dünyanın her neresine gidersek gidelim; acının katmerlisini azınlıklar, göçmenler, mülteciler, yurtsuzlar çekiyor.

Ha köksüz ağaç; ha dil gurbetine düşmüş insan…

Bugün yurt dışında nüfus cüzdanında TC yazan dört buçuk milyon insanımız yaşıyor. Batı Avrupa’ya işçi göçü başlayalı yarım asrı çoktan geçti. Ne var ki bunca zamandır insanımızın anadili eğitimi sorununu hâlâ çözebilmiş değiliz. Çocuklarımızın çoğu çift dillilikten kaynaklanan sorunlar yüzünden başarılı bir eğitim sürdüremiyor. Sonuçta da birkaç örnek dışında yaşadıkları ülkelerde etkin konumlara gelemiyorlar.

Ne yazık ki benzer durumlar, ilimizin komşusu adalarda yaşayan soydaşlarımız için de geçerli.

Ege’deki kayalıklar ve bazı küçük adalar ile ilgili duyarlılıklarımız elbette değerlidir.

“Mavi Vatan” felsefesinin önemini elbette kimse inkâr edemez.

Ya, bizim için 2. Dünya savaşı yıllarında Rodos adasında 11.000 olarak tahmin edilen Türk nüfusunun, son yıllarda 3 binlere; Yunanistan’a geçmeden önce İstanköy’de 4.000 olan İstanköy/ Kos’un nüfusunun 1.400’lere düşmesi görmezden gelebileceğimiz bir durum mudur?

İkili anlaşmalardan doğan haklar bir yana; devletin, Muğla’nın komşuları olan bu adalarda yaşayan çocuklarımızın anadil eğitimleri için özel programlar hazırlaması, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesinde Rodoslu ve İstanköylü gençler için özel kontenjanlar açılması onların barınma sorunlarının çözümlerine destek olunması hiç de zor olmasa gerektir.

Yine adalardaki soydaşlarımızın yapılacak özel bir düzenlemeyle ilimizin sağlık kurumlarından bizler gibi yararlanmasını sağlamak devletimize çok mu büyük bir yüktür?

Dünyanın her neresinde olursa olsun anadili Türkçe olan bir kişi, Türk kültürünün elçisidir. Onun bulunduğu yerde varlığını sürdürmesi için gerekli desteği vermek devletimizin temel görevlerindendir.

Bu coğrafya, binlerce yıldır nice dile ve kültüre yurt oldu. Ayrıştırmadan ve ötekileştirmeden her dile ve kültüre saygının, bugün de varlığımızın ve birliğimizin en değerli gücü olduğu açıktır.

Hamdi Topçuoğlu – Bodrum/ 22 Şubat 2021

Yazarın Diğer Yazıları
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.