Şerife Didem Keremoğlu yazıları

Yeni yıl, her zaman aynı vaat ve beklentiyle gelir. Bu yıl bir şeyler değişecek, farklı olacaktır umuduyla. Bu kez 2026 gerçekten de daha önce hiç görmediğimiz bir “yeni” ile başladı. Bir ülkeye çöküldü. Hem de göz göre göre ve naklen yayınlarda izletilerek egemen bir ülkeye çöküldü. Uluslararası hukuk yok sayıldı....

İnsan, aslında aynı sorunun etrafında döner durur: Nasıl fark yaratabilirim? Bu durum yani fark yaratmak çoğu kez de devrimsel hareketler gerektiren büyük adımlarla özdeşleştirilir. Oysa hayat tecrübesi geliştikçe ve geçmişte yaşananlardan çıkarım elde ettikçe görüyoruz ki, bazen en derin etkiler küçük ama kararlı dokunuşlardan doğar. Konuyu, bu yazımın başlığı ile nasıl...

Önümdeki uzun listeye bakıyorum, altına aldığım notlara. Her biri başlı başına memleket meselesi olan liste… Hangisini yazsam, diye seçim yapmak hiç de kolay değil! İyisi mi yerele odaklanalım. Bodrum Kalesi’ne mesela. “Binlerce turistin cruise hatlarıyla taşındığı kalenin tuvaletlerinden üçü su olmadığı için kapatıldı” haberi artık bir şeye şaşırmam dediğim bu sıcak...

Bu yazı, kapitalizmin şeytani boyutlarına, doğanın yıkımına, soykırımlara varan kırımlara ve Birleşmiş Milletler’in yapısal yetersizliğine dairdir. Biliyoruz ki insan, politik olarak organize olmuş yıkıcı bir tür. Birey olarak belki bir anlamı vardır ama tür olarak ve insanlık tarihi boyunca verdiği tahripten yola çıkarak, kusursuz bir lanet, diye de açıklayabiliriz var oluşunu....

Yazıyor, yalvarıyor, sorguluyor, soruyoruz; cevapsız kalıyor! Niye ve özellikle yeni biten projelerde kaplamanın her rengi ortaya saçıldı da beyaz yok! Beyazını kaybediyor Bodrum. Beyazı koruyamıyoruz. Olmuyor! Yaban domuzları şehirden uzak tutmak için komisyon kuruluyor. Besleyenlere para cezası yağacak. Sürek avına da izin çıktı. Yine de olmuyor. Dağdan betonlaşmayı nasıl uzak...

Atatürk’ü anlamak: Zamanın ötesinde bir lideri okumaktan geçiyor. Atatürk’ü anlamak, onu sadece tarihin tozlu sayfalarına hapsetmek değil, ideallerini ve felsefesini özümsemeği gerektiriyor. Atatürk’ü anlamak, bir kahramanı yüceltmekten öte, devrimleri kavramak; O’nun aklın ve bilimin ışığında bir toplum inşa etme mücadelesini içselleştirmek… Değerli okur; çağının çok ilerisinde düşünen, dogmalara sıkışıp kalmayan,...

Son yıllarda rastladığım en vurucu slogan yabancı bir haber sitesinde karşıma çıktı: “İhtiyaç sahibine yardımda bulunurken kameranı evde bırak!” İhtiyaç sahibinden kasıt yalnızca madden ihtiyaç sahibi olan değildi elbette. Hastalar, ocağına ateş düşenler, kayıpların yakınları… Faciaların yaşandığı mekanlardan kare kare -konumuz acı olunca poz poz demek zül geldi- fotoğraf paylaşılıyor....

31 Aralık gecesi saat tam 00.00’da sihirli bir şey olacakmış gibi birbirimize “mutlu yıllar” diledik. Sanki saat 00.01’de kira düşecek, enflasyon sıfırlanacak ve dünya barışı gelecek. Bu kadar mı romantikleşir insan yahu? Yeni yılın ilk sabahına zamlar kapıda. Benzin, motorin ve LPG’nin tabelalardaki fiyatı değişti bile. Doğalgaz ve elektrik zamları...

Konacık’tan Gürece istikametine doğru yoldayım. Bir takside. Ana yolun üstündeki kulübemsi beton yazıhanesinden bindim taksiye. Su kanalının üstüne oturttukları yazıhane, evime en yakın olan durak. Ne begonvilli bir çardağı ne de bir bardak çayı var ikram edecek. Durağın kimliksizliğine pek yakışır bir de şoför düşüyor kısmetime. Yaşamakla yaşamamak arası bir...

Tepedeki kale. Kalenin gri yüzünden aşağı uçsuz bucaksız gibi gözüken ova. Her gittiğimde duyduğum ya da duyduğumu sandığım adım sesleri; yıkılmış duvarların altında kalan geçmiş çağların hayaletlerine ait o sesler… O sesler büyülü yankısıdır belki de medeniyetlerin toprağa gömüldüğü yerde doğan soyların nesilden nesile geçen hikayelerinin! Aşağıda, girintili çıkıntıları boğumlarla...